Παρασκευή 7 Ιουλίου 2017

Σαν Καμπάνα Του Πρωινού

Σαν Καμπάνα Του Πρωινού

Χωρίς εσένα
ήλιε μου
απόλυτο σκοτάδι
θα ήταν.

Και χωρίς εκείνη
τίποτα δεν θα ήταν ευδιάκριτο.

Γιατί η καρδιά μου
χρειάζεται τη ζεστασιά
και των δυο σας.

Για να κτυπάει
σαν καμπάνα του πρωινού
συνθηκολογώντας
της νύχτας τα σκοτάδια
με τις ομορφιές του κόσμου.

Πινέλα ζωγραφικής
οι αχτίδες σου,
διαλαλούν το φως και την ομορφιά
καθώς χρωματίζεις τη φύση
αλλά αυτή η μαγεία
όταν λείπει εκείνη με πληγώνει.

Μανώλης Κατσούλης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου